Achtergrond om de custom css te laten werken NIET VERWIJDEREN

Portret Nawzad Wali

Portret van Eibergenaar Nawzad Wali, een vluchteling uit Irak
Nawzad Wali:“Nederland heeft mij geholpen. Nu wil ik Nederland helpen”

Vluchtelingen, die een verblijfsvergunning hebben gekregen, gaan deel uitmaken van de Nederlandse samenleving. Zij hebben recht op een woning. Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) wijst deze vergunninghouders toe aan gemeenten. Ook de gemeente Berkelland moet hen passende woonruimte aanbieden. De komende weken geven we hen een gezicht. En ook hun buren, de vrijwilligers, enzovoort. Deze week deel 1.

Nawzad en Dilsoz Wali

Nawzad Wali en zijn vrouw Dilsoz aan de oever van de Berkel

Het ‘Generaal Pardon’ in 2003 gaf Nawzad Wali (47) eindelijk waar hij zo lang op gehoopt had: een verblijfsvergunning om in Nederland te blijven. Dat ene briefje betekende eindelijk de hoop op een nieuw leven waar hij samen met zijn gezin lang naar toe had geleefd. Het moment waarop de brief door de bus viel, kan hij zich als de dag van gisteren herinneren. “Het was echt feest”, vertelt Nawzad Wali met een grote glimlach. “Mijn vrouw Dilsoz, onze dochtertjes Rezwan en Sozyar, onze zoon Renwar en ik waren blij... zo blij. Ik realiseerde me toen dat dit ene briefje ons leven voorgoed ging veranderen. Al die tijd leefden we in onzekerheid. We mochten niet naar school of werken. Onze drie koffers stonden altijd klaar om naar Zweden of een ander land te vertrekken, voor het geval we niet in Nederland mochten blijven”.

Wat terug doen

Inmiddels hebben zowel Nawzad Wali als zijn vrouw een vaste baan. Hij werkt sinds jaren als gemeentebode bij de gemeente Berkelland en zijn vrouw Dilsoz als verzorgende in het Andriessenhuis in Borculo. Hun kinderen doen het uitstekend. Dochter Rezwan (20) studeert HBO Rechten bij de Hogeschool Saxion in Enschede, dochter Sozyar (18) HBO Communicatie bij de HAN in Nijmegen en zoon Renwar (12) zit op havo/vwo. “Nederland heeft mij geholpen”, zegt Wali, “nu wil ik Nederland helpen door wat terug te doen. Maakt me niet uit, vrijwilligerswerk voor de nieuwe vluchtelingen of gewoon ouderen helpen, die eenzaam in huis zitten. Ik heb me aangemeld als vrijwilliger bij de Voormekaarteams”.

Koerden hebben het zwaar

Het is 1997 als Wali besluit om zijn geliefde geboortestad Kirkûk - 270 km ten noorden van de hoofdstad Bagdad – te verlaten. Het is gevaarlijk in Irak, de oorlog is uitgebroken en de Koerden hebben het zwaar te verduren. Wali, ook Koerd van geboorte,  ziet met veel verdriet dat de ene na de andere broer, neef of ander familielid wordt vermoord. “Ik ben in totaal 44 familieleden kwijtgeraakt. Gewoon vermoord”, verhaalt hij. “Ik moest weg, een veilige plek zoeken voor mijn vrouw en twee jonge kinderen”.

Eibergen, stad met bergen

Het COA biedt ze eerst een woning in Aalten aan, maar die was zo oud, slecht en lang niet bewoond. “Er was zelfs geen kachel”, merkt hij op. Ze besluiten om toch maar niet te verhuizen. “Mijn beide kinderen hadden astma. Dat wilde ik ze niet aandoen”. Wali is een man met een opgeruimd karakter. Ondanks alle oorlogsellende, tegenslagen en het lange wachten houdt hij de moed erin. “Wij hebben een gezegde in Irak. Als de deur gesloten blijft dan kun je door het raam nog wel lucht krijgen”. Het geduld van de familie Wali wordt beloond en ze krijgen een tweede woning aangeboden, in Eibergen dit keer. Hij barst in lachen uit: “Ik weet nog dat mijn vrouw en ik zo blij waren, want wij dachten dat we in een grote stad terecht zouden komen met bergen, net als in Irak”.

Buren op de koffie

Eenmaal aangekomen zagen ze dat Eibergen een kleine plaats was. “De woning was goed. Al met al was het wennen voor ons. Wat voor ons telde was dat we aardige mensen om ons heen hadden en onze rust”. Mevrouw Basten, begeleidster van Vluchtelingen Werk vangt ze vriendelijk op bij de bushalte. Ze laat ze het huis, de school voor hun kinderen en het centrum van Eibergen zien waar ze alle voorzieningen kunnen vinden en vertrekt weer.

“We hadden alleen drie koffers…”

 “We kwamen met niets toen. We hadden alleen drie koffers bij ons. Geen auto, zelfs geen fiets. De bewoonster heeft ons een beetje geholpen, ze liet haar oude koelkast achter in huis”. Wali en zijn vrouw lenen 5000 euro van de Stadsbank. Zonder enige hulp of verdere begeleiding gaan ze aan de slag. Het huis wordt opgeknapt, spullen voor de inrichting worden gekocht en er komt zelfs een brommer. Als alles klaar is, worden de buren uitgenodigd voor de koffie. “We hebben kennisgemaakt en hebben ons verhaal verteld. Een aantal van hen hebben ons ook weer voor de koffie bij hen uitgenodigd. Het zijn open mensen, aardige mensen, waar we nu nog contact mee hebben. Ze hebben ons zelfs geholpen met klussen toen wij later ons huis hebben gekocht”.

Taallessen

De integratie van Wali en zijn gezin verloopt voorspoedig. Rezwan, Sozyar en Renwar gaan naar school en Nawzad en Dilsoz volgen taallessen in Winterswijk. Ze leven van een uitkering en er is nog geen uitzicht op werk. Nawzad en Dilsoz waren verplegers in Irak en willen ook hier hun oude vak weer oppakken. De opleiding voor zijn vrouw wordt vergoed. Die van hem niet. “Ik schaamde mij voor de uitkering”, zegt hij. “Ik wilde aan het werk. Ik zag elke morgen de buren naar hun werk vertrekken en ik zat thuis. Ik was niet gehandicapt. Het maakte me niet uit wat, ik wilde alles wel doen. Als ik maar het huis uit kon en onder de mensen kon zijn”, legt hij uit. Vrijwilligerswerk bood uitkomst. Bij een bejaardentehuis, een peuterspeelzaal en als oppasouder op de school van hun kinderen, jarenlang. Na jaren zou hun geduld en vastberadenheid weer worden beloond. Dit keer met een vaste baan.

Begeleiders gezocht

We zijn op zoek naar vrijwilligers die vluchtelingen willen begeleiden. We hebben mensen nodig die de vrijwilligers wegwijs maken in hun nieuwe woonplaats. Die vluchtelingen willen laten zien waar voorzieningen zijn, zoals school, winkels, dokter, apotheek, sportclubs, zwembad, enz. 

Bent u iemand die deze mensen op weg wil helpen, dan kun u contact opnemen met mevrouw Willemijn van den Boom, telefoon 0545-250 250.

Oproep aan particuliere huiseigenaren

Gemeente Berkelland en Wooncorporatie ProWonen willen vluchtelingen met een verblijfsvergunning een plek geven in de Berkellandse samenleving. ProWonen is verantwoordelijke voor de toewijzing van sociale huurwoningen, maar kan niet iedere vluchteling met een verblijfsvergunning een woning aanbieden. Daarom doen we een oproep aan particulieren die een woning willen verhuren. Dit wordt geregeld in samenwerking met de gemeente Berkelland.

Hebt u een woning leegstaan en wilt u deze verhuren? Neemt u dan contact met de gemeente, telefoon 0545-250 250 en vraag naar de heer Gerard Rupert.